Hiçbir zaman istenilen bu değildir. Yani boşanmak, ayrılmak, yalnız başına hayata devam etmek. Fakat bazen çözümler tükenir, duygular değişir ve artık birliktelikler bir sorun yumağı halini almaya başlar. O zaman tek çare ayrılmak ve yalnız başına yol devam etmektir. Bu karar her iki taraf içinde aynı derecede zordur.

Birliktelikleri ayakta tutan bir çok şey vardır. Yıkıp, yok olmasını sağlayan da artık onların olmamasından başka bir şey değildir. Bir zamanlar var olanların artık yok oluvermesi, ilişkide büyük eksiklikler yaratır. Kişilerin tatmin duygusunu baskılayan bu durum günden güne içlerinde derin bir boşluk oluşmasına neden olur. insanların içindeki boşluklar öfkelere, öfkelerde tartışmalara neden olunca, sonuçta kaçınılmaz bir şekilde ayrılık olur.

Bu noktaya kadar ki her şeyi çocuğunuzdan gizleyebilir ya da gizlediğinizi düşünebilirsiniz. Fakat artık açık davranma vakti geldi. Yalnızca nerede, ne zaman ve nasıl bir konuşma yapmanız gerektiğini bilmelisiniz. Çocuğunuzla tek başınıza değil, eşinizle birlikte bir konuşma hazırlamalısınız. Bu konuşmanın içeriğinde hiçbir şekilde sorunlar yer almamalı. Bir çok sorun çocuğunuzun varlığına dayanabilir. Sorunlardan bahsetmek yerine ikinizin de kararı olan durumu ve bunun hayatınızda yaratacağı değişiklikleri anlatmalısınız.

Çift olarak boşanana kadar aynı evin içinde yaşamak bir bakıma hem iyi hem de kötüdür. Çünkü çocuk için boşanmanın şekli bu tavırlara bağlı olarak gelişir. Boşanma sözcüğünün anlamı bir gün baba ya da anne aniden evden gider olmamalıdır. Öncelikle evden ayrılacak olan taraf yavaş yavaş çocuğuyla birlikte yeni bir düzen kurma işini paylaşarak yürütmeli. Bu işin bir stres değil bir keyfi olmasına çalışılmalı. Ve tam olarak ayrılık günü gelene kadar azar azar evin dışında ve yeni evde çocuk ile vakit geçirilmeli.