Bir çok çocuk gelişimlerinin belirli bir döneminde uyku sorunu yaşar. Bunun sebebi fiziksel bir rahatsızlık ta olabilir, alışkanlıklara bağlı bir reflekste olabilir. Bunun için öncelikle çocuğunuzun uykuya karşı verdiği reaksiyonu incelemelisiniz. Eğer ağlaması ve huysuzluğu uyku sırasında ve uyku süresince uzun süreler alıyor ise çocuğunuzu bir doktora kontrol ettirmenizde yarar var.

Bebeklerin özellikle 12 ile 24 ay arasındaki uyku bozuklukları genellikle annelerin tutumlarından kaynaklanır. Bebekler anneleri tarafından kucakta uyutulmaya, emzik ve ya biberonlar uyumaya, uykudan hafif uyanmalara geçtiğinde anneyi yanına bulmalarından hoşlanırlar. Buna izin verdiğiniz sürece bebek, sizi her an yanında görmek için sürekli ağlayacaktır.

Bu yüzden bebeğe uyku terbiyesi verirken onu hiçbir etki altında bırakmadan salt uyku durumuna geçme halinde bırakmalısınız. Özellikle geceleri emzik kullanan bebekler uyku sırasında ağızlarından emzikleri düştüğü anda ve ya boşluğu fark ettiklerinde ağlamaya başlarlar. Bu yüzden emzik alışkanlığını bebeğinize kazandıran siz olduğunuza göre onun refleksine sabır göstermenizde yerinde olacaktır.


Çocuklarda ise durum biraz daha farklı. Çocuklar genellikle yalnız olmaktan korkabilirler. Tek başlarına yatmayı güvenli bulmayabilirler. Seyrettikleri ve ya gördükleri şeylerden etkilenerek gece kabus görebilirler. Böyle durumlarda çocuğa tek başına uyuma alışkanlığı kazandırmak çok önemlidir. Ayrıca kabus gören çocuğun ağlaması ve yatağınıza gelmesinin çok normal olduğunu bilmelisiniz.

Yapmanız gereken onu sakinleştirmek ve yatağına geri götürmek. Bir süre başında durabilirsiniz. Ama bütün gece değil. Onunla bunu konuşarak ve ya bunu unutturmak için gece yarısı onunla oynayarak uykusunu dağıtıp, onu canlandırmaktan başka bir şey yapmamış olursunuz. Kapısını aralık bırakmak ve bir gece lambası koymak etkili olabilir.