Körpe umutları acılara bölmüşüm Yaprak düşmüş ağaca küsmüşüm Ben hüzün kentinde bin kez ölmüşüm Güneş yarın doğmuş ne çıkar Çok sevdim anlar sandım Nasılda bir çift göze kandım Kar yağarken ben ayrılığa yandım Bahar ansızın gelmiş ne çıkar Bu ayrılık istilası kanımı sarınca Sonu gelmişti bu resitalin kanımca Bir kahkaha atıp yüzüme bakınca Bırakma beni demişim ne çıkar Unuttu gitti bak sonunda Cinayetim oldu "hoşçakal" tek satırda Belki bir gün canı yanar onunda Ben görmüşüm ne çıkar ....